Ze is soms graag dwars, het meisje in mij. Het is een uitlaatklep waar ook de andere delen in mij wel eens gebruik van willen maken, al is dat de laatste maanden amper gebeurd. De laatste dagen merk ik dat er meer dwarsigheid is, meer uitdagen maar zodra er een reactie volgt is er onrust. Vraag ik mezelf af, wil ik dat wel? Een reactie? Nee soms niet, soms wil ik alleen maar dwars zijn. Zo heb ik wekenlang express geen staartjes in gedaan en de lolly die in mijn tas zag die ik mocht eten áls ik twee staartjes in deed in mijn tas laten liggen. Zo lang dat tegen de tijd dat ik eraan toe was de lolly spontaan haar weg naar een puber had gevonden.
Nieuwe ronden, nieuwe kansen na weer een (dit keer voorraad) lolly te hebben gekocht was er een leuke spanning die de dwarsheid in mij wist te voeden. Mijn staartjes hebben zelden zo parmantig heen en weer gedanst als toen ik mijn lolly ging eten. Niets of niemand had hem van me af kunnen pakken.
Soms is het heerlijk om even gewoon een dwars meisje te kunnen zijn…..
0 reacties:
Een reactie plaatsen