zaterdag 16 juli 2011

Reflectie van een lege Dans

Is het verlangen dat mij mist, of mis ik verlangen….ik verstap me in een vreemd klinkende melodie. Een melodie vervormd door verdriet, gekleurd door nog niet genezen wonden.

De sub in mij heeft de dansvloer verlaten, via de spiegel aanschouwt zij de reflectie van een lege dans. Soms verkies ik een lege dans boven geen dans, waarna een eenzame kilte me wegvoert van een warmte die heel even vertrouwd en veilig voelde.

Deze verdwaalde dansen met hun wrede beweging weten me te verleiden, ze fluisteren zoete woordjes en soms laat ik me vangen in hun web. Hopend dat de draden sterk genoeg zijn om me te vangen.

Loslaten is geen zweven meer.
Zweven geen loslaten.
De dans is houvast geworden zonder zwierige bewegingen die me de adem konden benemen. Ik voel me een verlamde danseres die alleen nog de herinnering kan koesteren aan toen ze dansen kon.

1 reacties:

  1. Je woorden gelezen
    ze beschrijven de pijn
    van niet meer
    kunnen dansen
    in de dans
    maar het zijn
    in de leegte die
    maar even verwarmt
    en niet de diepte
    van het bewegen
    in de dans geeft

    Veel heb je verloren
    veel ben je kwijt
    toch wens ik je
    ééns het mooie
    dansen weer toe

    Kus, Grey

    BeantwoordenVerwijderen